Parking

Na głównym placu parkingowym jest 13 stanowisk dla niepełnosprawnych.
Zawsze są w minimalnym stopniu wykorzystane. Może za dużo?

Prywatny odbiór.

Przy okazji wizyty w Ośrodku Zdrowia przy ul Norwida  przyjrzałem się nowo ukończonym robotom na tej ulicy.
Co mi się nie spodobało:
1.
Ludzie z parkingu naprzeciw chodzą po skarpie. Jak już chodzą to może należało zrobić schodki.
Nie łudźmy się, że pójdą do skrzyżowania by skorzystać z przejścia dla pieszych.

2.

Nie przewidziano wjazdu na posesję od frontu ośrodka zdrowia.

Tu powinno być miejsce parkingowe dla  karetki i niepełnosprawnego, który z poziomu chodnika mógłby dojechać do pochylni przy budynku.

Miejsce dla niepełnosprawnego jest na parkingu po drugiej stronie ulicy. Uważam takie rozwiązanie za brak wyczucia potrzeby osoby niepełnosprawnej i utrudnienie jej w dotarciu do ośrodka. 

3.

Miejsce na trawnik zawsze zadeptany i zajeżdżony.

4.

Obrzeża trawnikowego już nie widać. Przy dużym spadku chodnika woda wypłukuje piasek, który spływa na ulicę i do studzienek. Nie mówiąc o stronie estetycznej.

5

Tam ma dojechać niepełnosprawny i wjechać chodnikiem o niedopuszczalnym (na oko za dużym) pochyleniu.

6.  Łuki i zakopane krawężniki uliczne. Krawężniki uliczne nie oddzielają ziemi od nawierzchni utwardzonej. 

Może wystarczy.

Takie wykonawstwo i projektowanie to sabotaż.

Może zorganizować debatę projektantów, wykonawców i przedstawicieli społeczeństwa dotyczącą dróg i chodników w mieście by ustrzec się błędów.

A może jest wszystko w porządku, tylko ja się czepiam?

Ułatwić

Jeśli problemem jest zrobienie pochylni dla rowerów w przejściu podziemnym przy ul. Księżodworskiej  by ich nie nosić, to może wykonać chodnik wzdłuż torów żeby przejechać lub przejść w kierunku centrum.

Koło mojego domu.

Wąska droga, skręt pod kątem prostym przy rogu zasłoniętym zielenią (widok z okna).

A można było przy okazji wykonywania parkingu zmienić kształt łuku by poszerzyć przejazd. 

                                               Moja propozycja zmiany łuku nie znalazła uznania.

2. PRZEJŚCIE DLA PIESZYCH.

Z ul. Tuwima idąc do miasta nikt nie przechodzi przejściem dla pieszych.

Dlaczego? Bo musi się cofnąć. 

Wiedza o mieście.

    Chcę wypowiadać się, a może i działać na rzecz miasta bardziej formalnie mając wiedzę i odpowiednie przygotowanie. W związku z tym od jutra rozpoczynam studia podyplomowe na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Oto czego będą mnie uczyć.

CO DAJĄ NASZE STUDIA?

• Znajomość dominujących tendencji w rozwoju współczesnych miast i metropolii i umiejętność zastosowania ich, przenosząc na rodzimy grunt najlepsze praktyki w zakresie badania, planowania, projektowania i realizacji korzystnych rozwiązań w przestrzeni publicznej;
• Zrozumienie i docenienie wagi estetyki i sztuki w przestrzeni publicznej oraz poznanie specyfiki kształtowania pejzaży współczesnych miast uwzględniających te wymiary jako istotne czynniki definiujące jakość przestrzeni publicznej;
• Umiejętność zdefiniowania i kreowania dobrej przestrzeni publicznej – czyli takiej, która realizuje interesy wielu zróżnicowanych aktorów społecznych;
• Umiejętność określenia potrzeb społecznych i kulturowych różnych grup – użytkowników przestrzeni publicznej (mieszkańców, władz miejskich, deweloperów, reklamodawców, turystów etc.);
• Umiejętność prowadzenia efektywnych konsultacji społecznych, prowadzących do konsensusu, który pozwoli ułożyć wzajemne relacje uczestników wielu grup i zaspokoić ich różnorodne interesy, dotyczące funkcjonowania w przestrzeni publicznej;
• Umiejętność skutecznego rozwiązywania konfliktów społecznych towarzyszących kreowaniu i użytkowaniu przestrzeni publicznej;
• Znajomość i umiejętność zastosowania reguł prawnych i administracyjnych związanych z planowaniem i kształtowaniem przestrzeni publicznej (jak na przykład plany zagospodarowania przestrzennego, problematyka związana z prawami własności etc.);
• Znajomość zasad kształtowania przestrzeni publicznej poprzez realizację w niej nie tylko funkcji użytkowych, ale także wprowadzanie korzystnych zmian o charakterze estetycznym i symbolicznym – sztuki, designu etc.;
• Znajomość zagadnień dotyczących rewitalizacji zdegradowanej tkanki miejskiej w wymiarze urbanistycznym, społeczno-kulturowym, funkcjonalnym oraz symbolicznym, odnoszących się do tożsamości i rzeczywistych potrzeb grup społecznych użytkujących przestrzeń publiczną;
• Możliwość współpracy z jednostkami i grupami (organizacjami i instytucjami różnego rodzaju), które zarządzają i tworzą kulturę w miastach;
• Umiejętność planowania i tworzenia projektów związanych z kulturą w mieście, a także poznanie narzędzi umożliwiających pozyskanie funduszy pozwalających na ich realizację (poszukiwanie źródeł, tworzenie aplikacji i budżetów, rozliczanie projektów etc.).
• Poznanie zrównoważonych i długofalowych polityk miejskich, związanych z kształtowaniem i użytkowaniem przestrzeni publicznej oraz funkcjonowaniem kultury w miastach i metropoliach. 

BLOKI TEMATYCZNE STUDIÓW PODYPLOMOWYCH 
„MIASTA I METROPOLIE. STUDIA MIEJSKIE” 
NA ROK AKADEMICKI 2015/2016

I. PROCESY METROPOLIZACYJNE
Blok będzie poświęcony prezentacji i analizie historycznych i współczesnych koncepcji związanych z planowaniem przestrzeni miejskiej oraz analizie kluczowych dla rozwoju miast procesów społecznych, urbanizacyjnych i decyzji o charakterze polityczno-ekonomicznym.

II. MIASTO W SIECI RELACJI
W drugim bloku zwracamy uwagę na kulturotwórczy charakter miast i na liczne relacje, które wiążą współczesne metropolie (w skali globalnej) oraz uczestników życia miejskiego (w skali lokalnej). Przyjrzymy się roli i znaczeniu instytucji kultury w mieście, a także działaniom oddolnym, które w ostatnich latach w sposób znaczący wzbogaciły pejzaż kulturalny naszych miast.

III. ZARZĄDZANIE PROJEKTAMI MIEJSKIMI
Trzeci, najobszerniejszy blok tematyczny, ma wymiar praktyczny. Skupiamy się tutaj na charakterystyce działań miejskich, na ich różnorodności i specyfice oraz na przykładach skutecznych interwencji w obrębie przestrzeni publicznej – na procesie planowania, realizacji, wreszcie na sposobach osiągania zamierzonych celów związanych m.in. z działalnością samorządów, organizacji pozarządowych, czy deweloperów.

IV. PROCESY REWITALIZACYJNE
W czwartym bloku przedstawiamy naturę procesów rewitalizacyjnych, ich znaczenie dla lokalnych społeczności, znaczenie dla miasta, zagrożenia, które za sobą pociągają, zmiany, które im towarzyszą i nadzieje, które się z nimi wiążą. Blok osadzony jest w kontekście zadań wynikających z Narodowego Planu Rewitalizacji na lata 2014-2020.

V. SZTUKA W MIEŚCIE
W piątym bloku skupiamy się na roli sztuki i znaczeniu dizajnu w przestrzeni publicznej. Przede wszystkim jednak chcemy przywrócić kategorię "piękna" w mieście, która według nas jest rzeczą podstawową, gdy mówimy o jakości przestrzeni publicznej.

VI. MIASTA POLSKIE W SYSTEMIE INNOWACJI
W szóstym bloku przedstawiamy sytuację w jakiej znalazły się polskie miasta po 1989 r. Co dziś wyznacza kierunek ich rozwoju? Jaką politykę kulturalną powinny realizować? Co wpływa na tożsamość mieszkańców i poczucie przynależności do miasta? Jak miasta korzystają z nowych technologii? I wreszcie, jakie miejsce zajmują w systemie innowacji (system = nauka – biznes – administracja – społeczeństwo) i jak z niego korzystają?

VII. PLANOWANIE I STRATEGIE ROZWOJOWE POLSKICH MIAST 
W ostatnim bloku analizujemy perspektywę rozwojową polskich miast i wykorzystywane przez nie strategie w kontekście tendencji rozwojowych na świecie.